Mecbure İnal - Yazarın kitapları

Mürşitleri, üç pervaneye ateşi öğretmekteymiş. Birinci pervaneye hitaben demiş ki: "Hadi uç ateşe doğru. Git ve tez vakitte geri dön. Bakalım bize ne haberler getireceksin?"...

Mutlu olmayışını, sahte mutluluk boyasıyla kaplardan bazı akşamlar... Gülümseyerek, alaycı oyunlarına dalgınlaşırdın. Tam karşında oturan ben, neler hissetmekteyim, anlamazdın....

Gün doğarken, dışında bıraktığı fakat içinde barındığı şehir derin homurtularla uyanırken, o, uykunun zerresinde nasipsizdi. Doğrulup pencereyi kapadı, şehri almamak için...

Bütün dünya silindi gözümden, kulağımdan. Ayyuka yükselen çığlıklar kaldı bir tek; Annemin çığlıkları!... Bedenimde dolanıyor yağmurun ürpertisi, Sırılsıklamım. Bu iki...

'Söyleyin neredeyim ben?.. Şu duyduğum sözler, inandığım sözler değil. Baktığım yüzler, tanıdığım yüzler değil. Ben mi yaban ellere düştüm, yaban eller mi bana düştü?...

Edebiyatımızın güçlü damarlarından biri olan hikayeciliğimiz, hikmet dolu gelenketen beslenerek, çağdaş Türk edebiyatında vazgeçilmez yerini genç ediplerle daha da pekiştiriyor....

Senin kalbine hiç diken batmış mıdır? Çıkarmaya çalıştıkça bu dikeni, dal budak salmış, yapışmış mıdır can evine? Dikeni sökeyim derken, kalbin sökülmüş müdür ilmek...

'Yaz yağmuru çiselemektedir gün ortasında. Gülün yağmur ile randevusu, belki senede bir defaya mahsustur, belki de iki... Doyulmaz bir ihtişam içerir gülün yağmur tanesi ile buluştuğu...